Wednesday, December 30, 2015

என்ன தவம் செய்தனை ? (வெர்சன் 2.0)

துகிலியல் தொழில்நுட்பம் , (அட அதான் டெக்‌ஸ்டைல் டெக்னாலஜி) படிக்கையிலிருந்ததைவிட , அதை வைத்துக்கொண்டு வேலைக்கு போய் லோல் பட்ட அவஸ்தைகள் அதிகம்.
தூக்கமில்லா இரவுகள்,......தூங்க இயலா இரவுகள்.....இப்படி.
என்னைவிட நுட்ப அறிவு இல்லாதவன் எனக்கு மேனே
ஜராகி என்னை இழித்தபோதும், கொஞ்சம் கூட 'ஜவுளி' பற்றி தெரியாதவன் என் மீது களங்கம் அடித்தபோதும், நிஜமாகவே வாய்விட்டு அழுதிருக்கிறேன்.
ஆனாலும் இத்துறையின் ஏற்ற இறக்கங்கள் என்னைப் பாதித்த போதும் என் குடும்ப துறையான ஜவுளித்துறையை விட்டு நான் விலகவே இல்லை.
கடந்த 27 வருடங்களாக எனது (காசு வாங்காத) சேவையும் இத்துறையில் இருக்கிறது.
புத்தாண்டு கொண்டாட்டங்கள் நீங்கலாக இந்த வருடத்தின் கடேசி பயிற்சியாக எனக்கு அமைந்தது 'தி சென்னை சில்க்சின்' ஜவுளித்துறை வல்லுனர்களுக்கு ஜவுளி பறிய தொழில்னுட்ப மேம்பாட்டு வகுப்பு.
அதன் 'மேனேஜிங் டைரக்டர்' உங்களுக்கு அது தெரியுமா, இது பற்றி விளக்க முடியுமா என்றெல்லாம் 'சக்கை'யாக கேள்வி கேட்டு மடக்க, எனக்கு தெரியும் , முடியும் என்று சொல்வதை தவிர என்னிடம் வேறு பதில் இல்லை. அதுவே எனது பெருமிதமாக ஆனது.
இறுதியில் " ஒரு தொழில்னுட்ப வகுப்பினை இவ்வளவு ஜாலியாக கொடுக்க முடியுமா?" என்று அவர்கள் கொடுத்த சந்தோஷ்மான Feedback இனும் 3 மாசத்துக்கு அவர்களுடன் அடுத்த தொடர்பினை ஏற்படுத்தி கொடுத்திருக்கிறது.
மேலே நான் குறிப்பிட்ட காயங்கள் ஆறின இடம் தெரியவில்லை.
2015 காயங்கள் அதிகம்தான்.சகாயங்களும் அதிகம்.
இந்த அறிவினை எனக்கு வழங்கிய Erode Institute of Technology,Erode Institute of Technology, க்கும், JCI India வுக்கும், மானசீக குருJc RS Prabhu அவர்களுக்கும்....வாய்ப்பிய மச்சான் DrStar Anand., என்னை செதுக்கி உதவிய இளவல் @ RGS Ramamoorthy......
என்ன சொல்ல?
நன்றிதான்.!!! (

Friday, December 11, 2015

தொங்கும் மொபைல்கள்.....

ஹேங்க் ஆகுதா உங்க ஆண்ட்ராயிட்?

1.பலவித பயன்பாடுகள் (apps) வேண்டாம். அதிக ஆப்சுதான் நமக்கு ஆப்பே...
2. நாம் போனில் பயன்படுத்தும் ஆப்ஸ்க்கு என்று தனியாக கேச் (cache) உருவாகும். இந்த கேச் நிரம்பி வழிந்தால், போன் உங்களிடன் வழியும்...ஹி.ஹி..
3. போனில் அடிக்கடி செயல் இழக்கும் பிரச்சனை தோன்றினால் அப்பப்ப அப்டேட் செய்யுங்க... வேற வழி....?
4.நீங்கள் உங்கள் போனில் நெட்டை பயன்படுகின்றீர்கள் என்றால் அதில் அதிக டேப்ஸை திறக்க வேண்டாம்.
அப்படி செய்தால் உங்கள் போனுக்கு 'நெட்டை' எடுக்கப்படும்...முடிஞ்சுது.....
5. மெமொரிகளை கார்டுக்கு அனுப்புங்க....
6. ஆடிக்கிட்டிருக்கும் அனிமேஷன் வால்பேப்பர் இருந்தா, சுண்ணாம்பு அடிச்சிருங்க...
7. அப்பப்ப டாஸ்க் மேனேஜர் (உங்கள் மனைவியை சொல்லவில்லை) பார்த்து, பேக்கிரவுண்ட் செய்லிகளை மட்டுப்படுத்துங்க....
8. முடிஞ்ச அளவுக்கு 'ரேம்' காலியா இருக்கட்டும்....அது காலியா இருக்கற வரை நீங்க ஜாலியா இருக்கலாம்...

Monday, December 07, 2015

கவர்மெண்டு கண்டிஷனும், கமலஹாசன் கமெண்ட்டும்....


கமல்ஹாசன் சொன்னாலும் சொன்னார், ‘கவர்மெண்ட் சரியில்லை’ என. குனிதல் மற்றும் கும்பிடு போன்ற வேலைகளை விட்டுவிட்டு அதற்கு பதில் சொல்லியிருக்கிறார் அமைச்சர் ஓ.பி. 
இவர்தான் பொதுப்பணித்துறை அமைச்சர் என்பது பின்குறிப்பு.......அதுவும் நான்கு நாட்களுக்குப்பிறகு “ நீவிர் பெரிய நடிகர் என்பதால் கேட்டுக்கொண்டு சும்மாயிருக்க முடியாது” என ஏன் லேட்டாக எச்சரிக்கை பதில் விடுத்தார் என்பது சூரியனுக்கே வெளிச்சம். “சரி சும்மா இல்லாம என்னா பண்றதா உத்தேசம்?” என கமலாசன் நற்பணி இயக்கத்தினர் கேட்டால் அடுத்த ஆபரேசன் பற்றி பதில் எப்போது சொல்வார் என தெரியவில்லை.

ஆனால் பாருங்கள் கருப்பையா சொன்ன 40% கமிசனுக்கு இன்னும் பதில் சொல்லவில்லை. அப்படியானால் அதை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறார் என அர்த்தமா எனத் தெரியவில்லை.

சரி.....
முதல் கட்ட மழை வெள்ளம் வந்து வற்றியபோது கூட எந்த அமைச்சரும் வரவில்லை.முதல்வரும் கட்டங்கடேசியில் வேனில் இருந்தபடியே (கோவன் கோவமாய் சொன்னமாதிரி – கார் கூட நனையாமல்) வேடிக்கை பார்த்தார் என்றால் கவர்மெண்ட் கரெக்டாக இயங்குகிறது எனக் கொள்ளலாமா?

இரண்டாம் கட்டமாக பெருமழை வந்தபிறகும், தன்னார்வ தொண்டர்கள், அமைப்புகள் களம் இறங்கிய பிறகும் வாளாவிருந்துவிட்டு எதிர்கட்சிகள் கேள்வி கேட்ட பின்னர் மழைக்காட்டை வானில் ‘வட்டமடித்து ரசித்துவிட்டு’ சென்றதுதான் கவர்மெண்ட் கரக்டாக இயங்குகிறது என கொள்ளலாமா?

நிவாரணப்பணிகளுக்காக பார்மலாக வெளியிடப்படும் அறிக்கையும், நிவாரண நிதி கேட்பும் அரசிடமிருந்து இன்றுவரை அறிவிக்கப்படாதது கவர்மெண்ட் கரெக்டாக இயங்குகிறது என்பதற்கான அருஞ்சொற்பொருளா?

பிரதமர் வருகிறார் என கேள்விப்பட்டு, அதன் பின் வானம் பார்த்து வட்டம் போட்டதுதான் உங்கள் பாஷயில் கவர்மெண்ட் கரெக்டாக இயங்குகிறது என அர்த்தமா?
அரசின் கையிலிருக்கும், பால் மற்றும் ரேஷன் பொருட்களை படு வேகமாக மக்களுக்கு இலவசமாக கொண்டு சேர்த்திருக்க வேண்டாமா.......இதான் கவர்மெண்ட் கரெக்டாக இயங்குகிறது என்பதற்கு கோனார் நோட்சு சொல்லும் விளக்கமா?

கர்னாடக அரசு அறிவித்த தொகையை வாங்கிவிட்டீகளா..... கவர்மெண்ட் கரெக்டாக இயங்குகிறது என்றால் அது இன்னேரம் தமிழக அரசின் கஜானாவுக்கு வந்திருக்கனுமே.....? நிறய்ய்ய இருக்கா நம்ம கஜானாவில்?

அட, கடலூரை விடுங்க, சென்னையின் இன்னும் சில பகுதிகள் கவனிக்கப்ப்பாடாமலேயே இருக்கிறதாமே... கவர்மெண்ட் கரெக்டாக இயங்குகிறதா?
கடலூருக்கு வரும் நிவாரணப்பொருட்கள் அடித்துப்பிடுங்கப்படுவதாகவும், தடுக்கப்பட்டு அதன் மீது அரசு சார்பாக....இல்லையில்லை கட்சி சார்பாக ஸ்டிக்கர் ஒட்டப்படுவதாகவும் (இது தமிழகமெங்கும் இப்போது நடக்கிறதாமே?) வருகிற தகவல்களுக்கு எதற்கு அ.தி.மு.க.வின் வெப்சைட்டில் புகார் எண் கொடுத்திருக்கிறார்கள்? கவர்மெண்ட் கரெக்டாக இயங்கவில்லை என்பதை கன்ஃபார்ம் பண்ணத்தானே?

ராணுவத்தினர் (கடற்படை) கொண்டுவந்த ‘பொருட்களை எப்படி , எந்த ஏரியாவில் கொடுப்பது எனப்து பற்றி முறையான கம்யூனிகேஷன் இல்லை’ என ராணுவ தளபதி அதிருப்தி பட்டிருப்பதில் கவர்மெண்ட் கரெக்டாக இயங்குகிறது என்பதன் முரண் தெரியவில்லையா?

எத்தனை தாசிலதார்கள், மணியகாரர்கள், ஆர்.டி.ஓ.க்கள் களத்தில் இருந்தனர். ? ‘சென்னை மட்டுமே சாட்சி, பாதிக்கப் பட்டவர்களைவிட தன்னார்வலர்கள் அதிகம்’ எனும் ராணுவ தளபதியின் தகவல் சொல்வது என்ன, கவர்மெண்ட் கரெக்டாக இயங்குகிறது என்பதையா?

எதிர்கட்சியனர் அறிவித்த பண உதவிகள் எத்தனை மணி நேரத்தில் பெறப்பட்டன? ஊடகங்களில் “உதவித்தொகை பெற அப்பாயிண்ட்மெண்ட் தரப்படவில்லை” என கம்ளியிண்ட் செய்தபிறகே நிதித்துறைசெயலர் சீனுக்கு வருகிறார் என்றால், க.வே.செ. என அர்த்தமா?

எப்போதும் போல இப்போதும் கூட கோர்ட் படி ஏறிய பிறகுதானே இலவசப் பேருந்து அறிவிக்கப்பட்டது? கவர்மெண்ட் கரெக்டாக இயங்குகிறது என்பதற்கு இத ஒரு சான்று போதுமே?

இவை அத்தனையுமே ஃபேஸ்புக், ட்விட்டர், வாட்ஸ் அப், பத்திரிக்கைகள், டி.வி.க்கள் என பல ஊடகங்களிலிருந்து எடுத்தாளப்பட்ட உண்மைகளே.

ஒரு சாதாரணன் சொல்ல முடியாததை, சொன்னால் அரசின் செவிட்டு காதுகளுக்கு எட்டாதததை நாங்கள் எப்போதும் கைதட்டுகிறவிதமாக எங்களின் திரை நாயகர்கள் பேசித்தான் கேட்கிறோம். என்ன செய்வது எங்களுக்கு  ‘வாக்கு’ இருக்கிற அளவுக்கு ‘வக்கு’ இல்லை.


அவர்கள்தான் சொல்வார்கள். அது எங்களின் குரல். எங்களுக்கு தேவை பதில் இல்லை. பணி. அதற்குத்தான் நாங்கள் இட்டோம் வாக்கு. இல்லையேல் அடுத்தமுறை உங்களுக்கு ஜனனாயக தூக்கு....அதாவது பதவியில் இருந்து...

Friday, August 07, 2015

வரம்




நீ பிறந்ததோ ராமேஸ்வரம் !
உன்னை பெற்றதே இந்த தேசம் பெற்ற வரம் !!

மசூதிகளின் மகனாய் நீ தவழ்ந்திருந்தாலும்
விபூதிகளின் மீது உனக்கு விமர்சனமில்லை !

அத்தனை மதங்களும் உனக்கு சமம் –
எனவே தான் ‘மொகல் கார்டனில்’ எப்போதும் உன்முகம் !

எம்.ஜி.ஆர். போன இடத்துக்கு பின்னொரு நாள் நம்பியாரை அனுப்பினோம் ;
அவர் அவரின் ரசிகன் என்பதால் !
MSV போன இடத்துக்கு எப்போதோ  SLV அனுப்பிவிட்டாய் –
அது நீ இசை ரசிகன் என்பதாலா?

‘மக்கு நீ’ என மறுதலிக்கப்பட்டவர்களும் உன்
அக்கினி சிறகுகளால் ஆறுதல் பெற்றார்.

APJ  என்கிற உன் பெயரை சாதாரண
சாக்பீசால் எழுதுகிற சிறார்களும்
ஆபீசு போகலாம் என்கிற கனவுகளை நீ கொடுத்தாய் –
இல்லை நீ படைத்தாய் !!

பாவங்களை கழுவிய உன் மண்ணில்தான்
சாபங்களின் சக்தியை புரிந்து கொண்டோம்.
இந்திய சுதந்திரம் பெற்று தந்ததால் அன்று – அவர் – மகாத்மா !
டெக்னிகல் சுதந்திரம் பெற்றுதந்ததால் இன்று நீ மகாத்மா!


உண்மையே சொல்லி தந்த மெய்ஞான மகாத்மாவும்
உண்மை அறிவியலை சொல்லித்தந்த விஞ்ஞான மகாத்மாவும்
இருக்கிற கூட்டு கலவையால்
புன்னகை தேசமாய் புறப்படப் போகிற
புதிய இந்தியாவின் 20-20 மேட்ச் இனிமேதான் இருக்கிறது.

இனி எல்லாமே ‘மேல்’ தான் இருக்கிறது.

Monday, June 01, 2015

டோக்கன்

தோடும் தொங்கட்டானும்
தேர்தல் கால இலவசங்கள்.

மாடும், மடிகணிணியும்
மனு நீதி பேசும் வாசகங்கள்.

ஆடும், அவசரகால லோனும்
அமானுஷ்ய சாகசங்கள்.

புத்தகப்பை,
மத்தியான முட்டை,
மிதிவண்டி எல்லாமே
தேர்தலை நோக்கிய புத்த'கயா'க்கள்.

நீதிக்கும்,
நேர்மைக்குமாய் போராடவில்லை.
தேவையை தேடியும் போராட்டமில்லை.

எளிய எங்களின் போராட்டமெல்லாம்
அந்த
இலவசத்துக்கான டோக்கனை
எப்படியாவது பெற்றிடத்தான் !  

Wednesday, May 13, 2015

பயந்துட்டியா கொமாரு ?

தினக்கணக்கில்
தீவனம் தேடும்
தியாகிகளாய்தான் 
இன்னும் திரிகிறோம் கொமாரு.

ஜனக்கணக்கில் நாங்கள் ‘ஜக்காரியா’ பக்கம்.
ஊர்ப்பிள்ளைகளுக்கு ஊட்டிவிடும்
உத்தமத்தனம்தான் எங்களின் பக்க பலம்.

இனக்கணக்கை எழுதிமுடிக்காத
திராவிடமே எங்களின்
இன்னுமொரு குறை கொமாரு.

மனக்கணக்கில் கோட்டைவிட்டு
பணக்கணக்கை மாத்திட்டையா கொமாரு?

பயக்கணக்கை பார்க்காமல்
கொஞ்சம்
சுயக்கணக்கையும் பாரு கொமாரு.

மொத்தத்தில் மறுபடியும்
கூட்டிக்கழிச்சுப்பாரு கொமாரு.
கணக்கு தப்பா வரும்.

கடைசியில் சரியா போகும் !.

Saturday, March 28, 2015

என்னை அறிந்தால் -2

“திடீரென்று கடவுள் தோன்றினால் , அவரிடம் ஒரு வரம் என்ன கேட்பீர்கள்?” என்று கேட்டேன். 

கேள்வி விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டது. அது “ பதிலை ‘டக்’குனு சொல்லனும்” .

‘இதுவா உங்க டக்கு?” என்கிற அளவுக்கு நிறைய பேர் தடுமாறித்தான் போனார்கள். என்னதான் கேட்பது கடவுளிடம் ?


ஒரு இளைய விற்பனையாளர் சொன்ன பதில் யோசிக்க வைத்திருக்கலாம் - கடவுளை.
“ என்னை நல்லா வச்சுக்க...............அது போதும்”



நம்மை நன்றாக வைத்துக்கொள்ள என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டும், கடவுளுக்கே கன்ப்யூசன் கற்றுக்கொடுக்க நம்மவர்களால் மட்டுமே முடியும்.

‘என்னை நன்றாக இறைவன் படைத்தான், தன்னை நன்றாக தமிழ் செய்யுமாறு’ என்று தனது பெரும்பாலான உரையை தொடங்குவார் திரு.சுகிசிவம் அவர்கள்.

அந்த......’நன்றாக’ ............த்தான் இங்கே சந்தேகமே!

ஒரு நேர்முகத்தில் கேள்வி, கலந்துகொண்டவரின் மன நிலையை அறியகேட்கப்பட்ட மனோதத்துவக்கேள்வி  : “தினக்கூலி,வாரச்சம்பளம், மாதச்சம்பளம்...இதில் எது உங்களுக்கு வேண்டும்?”

நம்மவரின் பதில் : “தினக்கூலியை தினமும் கொடுத்திடுங்க, வாரச்சம்பளத்தை வாராவாரம் கொடுத்திடுங்க, மாசச்சம்பளத்தை மாசாமாசம் வாங்கிக்கறேன் “

இங்கே ‘கக்கக்க போ’ என கனகச்சிதமாக கன்ப்யூசன் ஆனவர் யார் எனச்சொல்லவும் வேண்டுமோ?

‘நாலுபேர் நல்லா இருக்கனும்னா என்ன வேணா செய்யலாம், எதுவும் தப்பில்லை’ என வேலு நாயக்கர் சொன்ன அந்த நாலு பேர்  ‘ நான்-என் மனைவி-என் மகள்-என் மகன் ‘ என சொந்த ரேசன் கார்டின் ஜெராக்ஸ்காப்பியை லிஸ்டாய் தரக்கூடாது அல்லவா?



இந்த சமூகத்தின் மீது பாசம் இருக்கிற மாதிரியாவது ‘கொஞ்சம் நடிங்க பாஸ்’

அந்த நடிப்பின் அசல்அம்சம் தான், நோட்டுபுத்தகம் வழங்குதல் – தையல் மெசின் வழங்குதல் - ஏரி தூர்வாருதல் – கிராமத்தை தத்தெடுத்தல் -...............இன்னபிற ‘தல்’கள்.

நம்மை நல்லா வச்சுக்க, நம் குடும்பத்தை நல்லா வச்சுக்க, நம்ம சமூகத்தை நல்லா வச்சுக்க......என்னவெல்லாம் கடவுளிடம் கேட்கலாம்?

நாடு நன்றாக இருக்கவேண்டுமெனில் மானிலம், மானிலம் நன்றாக இருக்க மாவட்டம், மாவட்டம் 

நன்றாக இருக்க நம்ம ஊர், ஊர் நன்றாக இருக்க குடும்பம், குடும்பம் நன்றாக இருக்க நான்.............என எல்லாமே நன்றாக இருக்கத்தான் ஆசை.


அதற்குத்தான் இந்த என்னை அறிந்தால்...................................... 

(என்னது? முதல் பகுஹ்டியை இன்னும் படிக்கலையா?) http://vels-erode.blogspot.in/2015/02/blog-post_21.html

Monday, February 23, 2015

சிக்கு புக்கு, சிக்கு புக்கு ரயிலே...!


ரயில் பயணம் என்பது நிஜமாலும் ஒரு ஜாலியான பயணம்தான். அது எனக்கு வாய்த்தது 90 களில்.

திருப்பூரில் ரெண்டு வருடம் வேலை பார்த்தபின்பு, குடும்பத்தில் அடித்த ஒரு சுனாமி என்னை தினசரி ஈரோடு டூ திருப்பூர்  நாடா ட்ரிப் அடிக்க வைத்தது.

அம்மாவை தனியாக வார, மாதக்கணக்கில் விடமுடியாது என்பதால் அதிரடியாக அப்படி ஒரு முடிவினை எடுக்க வேண்டியாகிவிட்டது.

காலை 6.10 கோயம்புத்தூர் பாசஞ்சருக்கு வீட்டிலிருந்து 5.45 க்கே கிளம்பனும் – மதியத்துக்கான சாப்பாட்டுடன்.

அம்மா அசராமல் செய்து கொடுத்துவிட்டாலும், சைக்கிளை மிதித்து, மிதித்து ரெயில்வே ஸ்டேசன் போய்ச்சேர டைம் ஆகிவிடும்.

ட்ரெயினில்தான் ரணகளமே !

ஆறுமணிக்கே வந்துவிடும் சில நண்பர்கள் (ரெயில்வே காலனியிலேயே வீடு) அதிகாலையிலேயே சீட்டுகட்டு போட ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

இங்கே மாங்கு மாங்குன்னு வியர்த்து விறுவிறுக்க ரயில் ஏறும்போது நாக்கு தள்ளும். 

அப்போ பார்த்துதான் மாதாந்திர ரெனிவல் செய்யாதது ஞாபகம் வந்து தொலைக்கும். 

இளங்கோ அல்லது சங்கர் எப்படியும் சீட் போட்டுவைத்திருப்பார்கள் எனும் நம்பிக்கையில் தாமதமாக வரலாம். நம்ம சீட் காலியாக இருக்கும்.

சமயத்தில் கடைசி பெட்டி தெரியும். அடுத்த எக்ஸ்பிரஸுக்கு காத்திருக்க வேண்டியதுதான் அதற்கு ஒரு மணி நேரம் ஆகும். என்ன, எல்லோரையும் ஒரு நாள் பிரிந்து பயணம்...கஷ்டம்தான்.

தொட்டிபாளையம் தாண்டியதும் டிபன் பாக்ஸ் எல்லாம் திறக்கப்படும். எப்படியும் ரெண்டு பேராவது டிபன் பாக்ஸ் இல்லாமல்தான் வருவார்கள்.

 “ நீ என்னடா கொண்டு வந்திருக்கே?”                                                 
“ பூரிதான் பண்ணா, அதாத்தான் இருக்கும்” என்ற படியே திறந்தால் 10 பூரிகளாவது அதில் இருக்கும்.                                                                             
“ எதுக்குடா இவ்வளவு?”  “ உங்களுக்காகத்தான்டா, நிச்சயம் யாராவது கொண்டுவந்திருக்க மாட்டீங்கன்னு அவதான் கொடுத்தனுப்பிச்சா”  இப்படி சில சீரியஸ் மனைவிகள் எங்களின் நண்பர்களுக்கு !

யார் டிபன் கொண்டுவரவில்லையோ அவ்ர்களுக்கென்றே “காபி....காபி..” என்றபடி அடுத்த சோதனை வரும்

“ டேய், நீதான் என் டிபனை தின்னியே, காபி வாங்கேண்டா...”

“வாங்கி தொலைக்கறன்டா” என்ற படியே காபி வாங்குவான் பதினான்கு பேருக்கும்.  14 x 5 எழுபது ரூபாய் பழுக்கும்.

முறைவாசல் மாதிரிதான் இந்த காபி ஆஃபரும். தினம் ஆப்ஷன் ஒருவருக்கு மாறி மாறி வரும்.

சாயங்காலங்களில் ஏழு மணி பாசஞ்சருக்கு ஒரு கூட்டம், எட்டேகால் டெல்லி எக்ஸ்பிரசுக்கு ஒரு கூட்டம், ஒன்பது மணி பிருந்தாவனுக்கு ஒரு கூட்டம் என பிரிந்து விடுவதால் அவ்வளவாக நைட் வண்டிகள் களை கட்டாது.
இருந்தாலும் அடுத்த நாள் காலையில் இரவின் கதைகள் சுவாரசியத்துக்கு இரவல்காதுகள் தயாராய் இருக்கும்.

பல சுவாரசியக்கதைகள் இரவு ட்ரிப்பில்தான் இருக்கும்.

டி.டி.ஆர் கேட்ட டிக்கெட்டை எடுத்துக்கொடுக்காமல் தூங்குகிற பாவனையில் விழித்திருந்த கேரளப்பயணியை சீசன்டிக்கட் மக்கள் நக்கலாய் பார்க்க, அது கிளப்பிய கோபத்தில் அந்த கேரளப்பயணி எழுந்து, “இங்க எந்தா நோக்குது..பட்டீ....” என திட்ட அடுத்த 30 நிமிடங்கள் விஜயகாந்தாய் மாறிய எங்கள் குழாம் அந்த கே.பயணியை பின்னிப்பெடலெடுத்த (காலால் மிதிப்பதுதானே பெடல்?)கதை...இன்னும் நாங்கள் சொல்லிச் சொல்லி சிரிக்கிற கதை.

எப்போதும் கேரளப்பயணிகள்தான் ரகளையின் நாயகர்கள்.
இடப்பற்றாக்குறையினால் ‘அட்ஜஸ்ட்’ பண்ணி உட்காரமுடியாத ஒரு கேரளியன் ‘கத்தி’யைக்காட்டி சீசன்டிக்கட் மக்களை மிரட்ட, கத்தியை பிடுங்கி, வேட்டியை அவிழ்த்து, அதாலேயே கையை கட்டி, பிளாட்பாரத்தில் தப்பி ஓடியவனைப்பிடித்து, ஈரோடு ரயில்வே போலீசிடம் ஒப்படைத்த கதை.

பாசஞ்சர் ரயிலின் நேரத்தை மாற்றக்கோரி நடந்த போராட்டங்களில் ‘அபாயசங்கிலி’ இழுக்கப்பட்டு ரயில் நிறுத்தப்பட்டு, ஊத்துக்குளி ஸ்டேசனில் காவல் வைக்கப்பட்டதால், கடுப்பான எம்மக்கள் ஒரு தந்திரம் செய்தனர். போலீசாரால் அனுமானிக்கமுடியாத, எளிதில் அனுக முடியாத ஒரு ரிமோட் ஏரியாவில் திட்டமிட்டு ரயிலை நிறுத்தி, 30 நிமிடங்கள் காவல்துறையினர் தண்டாவாளத்தில் நடந்து வந்து “யாருய்யா அது சங்கிலியை இழுத்தது ?”என விசாரிக்க, ஷண்டிங்கில் ஸ்லோவாய் பாசான எக்ஸ்பிரசில் போரட்டக்குழுவினர் பாசான சங்கதி......


எத்தனை மனிதர்கள்....எத்தனை அனுபவங்கள்?

Saturday, February 21, 2015

என்னை அறிந்தால்.....(ஒரு இன்ஸ்டிங்க்ட் தொடர்)



‘அது,இது,எது’ என எது  நாம் பற்றி பேசினாலும் (நீங்கள் விஜய் டி..வி.யை மறந்து விடக்கடவது)  
அது எப்போதும் பொது.

ஆனால்,தன்னைப்பற்றி மட்டுமே பேசுவது சுயநலச்சூது.

கொஞ்சம் என்னை பற்றியும், கொஞ்சம் உங்களைப்பற்றியும் பேசுவதுதானே  இருவருக்கும் நியாயபோதை தரும் மது?

பேசுவோமா?

அடிபட்டு ஆஸ்பத்திரி மீண்ட கதாநாயகம் முதல், வாழ்வியல் துன்பங்களில் அடிபடாது 

பரம்பொருளை வேண்ட கிளம்பிய பரமசாதுக்கள் வரை, கேட்டுக்கிளம்பிய கேள்வி இதுதானே?

“நான் யார், இப்ப எங்கிருக்கேன்?” 

இந்தக்கேள்விக்கு விடை தேடி ‘இன்டெர்ஸ்டெல்லர்’ பாணியில் ‘கருந்துளை’ (அதாங்க பிளாக் ஹோல்) வழியாக இன்னொரு கிரகம் நுழைய வேன்டியதில்லை. ஆனால், நம்முள் இருந்தும் இருக்காத ஒரு உள்துளைக்கிரகம் தேடவேண்டும்.

அதுதானே வள்ளலார் தொடங்கி, நமக்கு மாரல்சயின்ஸ் பாடம் சொன்ன வாத்தியார் வரை தேடிச்சலித்த விஷயம்?

ஆனால் இங்கே 916 கேரண்டியாய் ஒரு தகவல். இது சாமி சத்தியமாய் ஆன்மீகத்தேடல் அல்ல. அதற்கான சப்ளை இந்த குரூடாயில் பரம்பரைக்கு தாராளமாகவே கிடைக்கிறது. 

நமது இந்துக்கலாச்சாரத்தில் அல்லது இந்தியக்கலாச்சாரத்தில் ஆன்மீகச் சர்பத்துக்கு சாமியார்களின் சர்க்கரை போதுமானதாக இருந்தாலும், கொஞ்சம் பகுத்தறிவுச்சாயம் சேர்க்கும்போது அதன் தித்திப்புச்சுவை கொஞ்சம் தூக்கலாகத்தானே இருக்கிறது ?

சரி , இது ஆன்மிகம் தேடும் இடம் இல்லை. வேறு எதாம்?
சுயம் தேடும் சுகவாசிகளுக்கு இது ஆண்மை பாதாம்.

சுயம் தேடுவோரை எப்படி சுக வாசி எனலாம்? இதென்ன ‘சித்தவைத்திய சிகாமணி’ தரும் சிட்டுக்குருவி லேகியமா? இல்லைதான்.

தன்னில் தன்னைத்தேடி, சமுதாய சுகம் அடைவோரே இன்றைக்கு நிச்சய சுகவாசிகள். ஏனெனில் அவர்களே இந்த சமூகக்கட்டான குடும்பத்தை சரியாய் நடத்த முடிகின்ற குடும்பஸ்தர்கள்.
ஆகவே, நாம் இங்கே பேசப்போகும் விஷயம் சமூகமும், அதில் சாகாவரம் பெற்ற சாமானியனும்தான்.

ஹோம் அப்ளையன்ஸ்  நிறுவனத்தின் ஒரு ‘சேல்ஸ் & மார்க்கெடிங்‘ பயிற்சிப்பட்டறையில் பங்கேற்ற அந்நிறுவனத்தின் பணியாளர்களிடம் பயிற்சியாளன் என்ற முறையில் ஒரு கேள்வி கேட்டேன்.


“திடீரென்று கடவுள் தோன்றினால் , அவரிடம் ஒரு வரம் என்ன கேட்பீர்கள்?” என்று கேட்டேன். கேள்வி விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டது. அது “ பதிலை ‘டக்’குனு சொல்லனும்” .     

(தொடரும்)

Monday, February 02, 2015

பிசினஸ் சீக்ரட்ஸ்................வெளியே சொல்லலாம் !

ஒரு  வழக்கமான பயிற்சிப்பட்டறையாய் இல்லாமல் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இதை டிசைன் செய்திருந்தோம், நானும் ராம மூர்த்தியும்.

நிறுவனங்களின் விஷன்,மிஷன் இதை சம்மந்தப்தப்பட்டவர்களே உருவாக்கும்படி சொல்லிக்கொடுத்தோம்.



 தங்கும் விடுதி ஒன்றில் தங்கியிருந்தவர் அதன் உணவு விடுதியில் சாப்பிட சென்ற போது டேபிளுக்கு வர தாமதமானது. தாமதமாய் கொண்டு வந்த சர்வர் அதற்கு மன்னிப்பும் கேட்டு, காரணம் சொல்லி (கொஞ்சம் கருகிவிட்டதால், மீண்டும் தயார் செய்த ) கொண்டு வந்த உணவுக்கு பில் வராது என்றும் அதை, தன் சம்பள்க்கணக்கில் கழித்துக்கொள்வதாயும் விளக்கமளித்தார்.

அடுத்த நாள் காலை, விடுதியின் மேனேஜர் , அவரை அழைத்து நேற்றைய இஅரவின் நிகழ்வுக்கு மன்னிப்பு கோரி , நிர்வாகம் அதற்காக காலை உணவை, தங்கள் பொறுப்பில் அளிக்குமென்றும், அதற்கு அவர் பணம் தரவேண்டாமென்றும் மன்னிப்பு கொரினார்.
இவருக்கோ ஆச்சாய்யம்.,
தான் ப்புகார் தராத ஒன்று. அது தவறு என்றாலும் முன்னமே சர்வர் மன்னிப்பு கேட்டும், பில் தராமலும், இன்று நிர்வாகம் மன்னிப்பு கேட்டு மீண்டும் இலவச உணவை அளிக்கும் சயல் ஆச்சர்யம் தந்தது.
இப்போது அவருக்கு நிறுவனத்தலைமயை சந்திக்கும் ஆவல் பிறந்த்து.
சந்திஉக்கும் வாய்ப்பும் கிடைத்த்து.

அத்துனை பேருமே இத்துணை பொறுப்பாய் இருக்க காரணம் கேட்டார்.
அலுவலகச்சுவற்றில் எழுதப்படிருந்த நிறுவனத்தின் விஷன், மிஷன் அவருக்கு காட்டப்பட்ட்து.

“ எங்களின் வாடிக்கையாளருக்கு த்ரும் சிறப்பான சேவையே எங்களின் முதல் நோக்கமாக.........................: என்று தொடங்கியது அது.

“இது எம்.டி.யோ, கன்சல்டன்டோ, முதல் நிலை மேனேஜர்களோ உட்கார்ந்து உருவாக்கவில்லை. கடை நிலை ஊழியர்வரை அமர்ந்து முடிவு செய்யப்பட்ட்து. அதனால்தான் அத்தனை பேருமே இதை மதித்து பின்பற்றுகின்றனர்”  அவரிடம் சொல்லப்பட்ட விளக்கம்.

அது ஒரு தொடர்விடுதிகளின் குழும்ம் என்பது இங்கே குறிப்பிட்த்தக்கது.

விஷன் மற்றும் மிஷன். பல இடங்களில் இதை நமது கன்சல்டன்ட் செய்வார்.

சில உதவிகரமான டூல்ஸ் கொடுத்து , அதன் மூலம் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட விஷன், மற்றும் மிஷனை அவர்கள் அங்கே உருவாக்கினார்கள்.

மொத்தமாக இதற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்ட நேரம் 60 நிமிடங்கள் மட்டுமே.