Tuesday, June 13, 2017

கசங்காத காலண்டர்




என் பள்ளித்தோழனை சமீபத்தில் சந்திக்கும் பாக்கியம் கிட்டியது. அவன் ஈரோட்டில் பிசியாக இருக்கும் ஒரு மத்திய அர்சுப்பணியாளன்(ர்).

“என்னடா பண்ணிட்டு இருக்கே? பார்த்து ஒரு 20 வருசமாவது இருக்காது” என்று என்னை கேட்டான். பத்தாம் வகுப்பில் தோழன்.

“ அதிகமா இருக்கும். டெக்ஸ்டைல் லேப் வச்சிருக்கேன்.....ஜேசியில பட்டயம் வாங்கின பயிற்சியாளரா இருக்கேன்..”

“அப்போல்லாம் நிறைய்ய எழுதுவியே..கவிதை,,கதைன்னு...?”

“இப்பவும்தான் எழுதறேன்.......எனக்கு ஒரு ப்ளாக் இருக்கு, முகனூல்லயும் ஆக்டிவா  இருக்கேன்..”

“ நீதான் படிக்கிற காலத்துலயே செம குறும்புக்காரனாச்சே..ஃபேஸ்புக் உனக்கு தீனி போடும்.... நான்லாம் முகனூல்ல அக்கவுண்ட் ஓபன் பண்ணதோட சரி. அப்புறம்....நீ சரியான சோசியல் ஆக்டிவிஸ்ட் ஆச்சே...அப்பவே? இப்ப எப்படி?

“இப்பவும்தான்.......ரோட்டரி கிளப்ல செயலரா இருக்கேன். மக்கள் சிந்தனை பேரவைல உறுப்பினர். தமிழக அரசோட பாலிடெக்னிக் சிலபஸ் கமிட்டி மெம்பர். ஈரோடு சிறுதொழில்கள் சங்க உறுப்பினர்...அதுல வர மாதாந்திர செய்திபத்திரிக்கைக்கு ஆலோசகர். கோயம்புத்தூர்ல இருந்து வெளிவரும் ‘வெற்றிமுழக்கம்’ பத்திரிக்கைல தொழில்முனைவோர்களுக்குன்னு ‘என்னை அறிந்தால்’ கட்டுரை தொடர் எழுதறேன்....ஈரோட்டின் தர்ம ரக்ஷ்ண சமிதி அமைப்பில் செயல்ர்..........சில தொழில் நிறுவனங்களுக்கு விஸ்தரிப்பு ஆலோசகரா இருக்கேன் ”

“நிறுத்துடா.....கொஞ்சம் மூச்சு விட்டுக்க...எப்பிடிடா உங்களுக்கு 
இதுக்கெல்லாம் டைம் இருக்கு?”

“அதைத்தான்பா எங்க ஜேசி, எங்களுக்கு கற்றுக்கொடுத்திருக்கு...”

”அதுமா சொல்லி தராங்க......?”

“கிட்டத்தட்ட....ஆமாம். 50-60 சதவீத நேரத்தை தொழிலுக்கும், 30 சதவீத நேரத்தை குடும்பத்துக்கும், மீத நேரத்தை சொசைட்டிக்கும் பகிர்ந்து கொடுத்தா, ஒரகடத்துல ப்ளாட் இருக்கான்னு மாதவன் கிட்ட விசாரிக்க கூட நேரம் இருக்கும்..” – சிரித்தேன்.

“உங்கிட்ட நிறய்ய பேசனும்டா.....” என்று 
கிளம்பினான்.

அவனுக்கு அலுவலக்த்தில் இருந்து அழைப்பு.

ஒரு வாரத்துக்கு பிறகு அவனே அழைத்தான். ”வரியா...நான் இப்ப ஃப்ரீ..” என்றான்.நான் எனது மதிய உணவு இடைவேளையில்.

அடுத்த அரைமணியில் அவனது அலுவலகத்தில் இருந்தேன்.”எப்பிடி உடன வந்துட்ட? வேலை இல்லையா?” என்றான் ஆச்சரியமாய்.

“இருக்குதான்....ஆனா அதையெல்லாம் முடிக்க இன்னும் டைம் இருக்கு. அதான் வந்தேன்.”

“இல்ல....உங்கிட்ட பேச நினைச்சது இந்த டைம் 
விசயம்தான்....என்னால முடியலை. பாரு எவ்ளோ பென்டிங்” என்று எதிரே கை காட்டினான். நிறைய்ய கோப்புகள் காத்திருந்தன.

“உன்னுடைய கால்ண்டர் எங்கே?” என்றேன்.

“எனக்குன்னு ஒண்ணு இல்லை. ஆபிஸ் காலண்டர்தான் அதோ சுவற்றில்..” என்று எதிரே காட்டினான்.

“ உனக்கு வெளி வேலைகள் இருக்குமா...அலுவலக ரீதியாய்?”

“ம்ம்ம்......இன்ஸ்பெக்சன்...டேக்ஸ் ரைடு.......இப்பிடி இருக்கும்”

“அதுக்கெல்லாம் ஷெட்யூல்?”

“அப்பிடி எதும் இல்ல..”

“வீட்டு விழாக்கள்...நோட் பண்றதுண்டா?”

“அதெல்லாம் அவ பாத்துக்குவா?”

“குழந்தைகளுக்குன்னு நேரம் ஒதுக்கறதுண்டா?”

“வாய்ப்பே இல்ல...”

“..........சரி. இனிமே உன் டேபிள்ள ஒரு ‘டெஸ்க் டாப் கேலண்டர்’ இருக்கட்டும். உன்னுடைய அன்றாட வேலைகளை, விசிட் விசயங்களை அதில் குறிப்பிடு. எப்ப யாரிடம் இருந்து அழைப்பு வந்தாலும், அப்பாயிண்ட்மெண்ட் கொடுக்கும்போது காலண்டர் மீது கண் இருக்கட்டும்”

“ ரிசல்ட் இருக்கும்ன்னு சொல்றே?”

“ இதை பாலோ பண்ணிட்டு இருக்கும் நான் கடந்த காலங்களில் ஒரு முறை கூட எனது பயிற்சியை நேரமின்மை காரணமாகவோ, அவசர அலுவல் காரணமாகவோ கேன்சல் பண்ணதில்லை.... மத்த பயிற்சியாளர்கள் கேன்சல் பண்ண புரோக்கிராம்களை  நான் நடத்தியும் கொடுத்திருக்கேன். நானே புரூஃப்”

“வீட்டுலயும் கம்ப்ளெயிண்ட் ......எல்லா நாளுமே லேட்தான் ”

“ டோன்ட் வொர்ரி......சாயங்காலம் நாலு மணிக்கே வீட்டுக்கு போற நேரத்தை ஃபிக்ஸ் பண்ணிட்டு வேலையை செய்...தானாமுடிஞ்சுடும்”

“எப்பிடி, தானா முடியும்?”

“அது அப்பிடித்தான். வேலை முடிச்சிட்டு வீட்டுக்கு போறதுன்னா லேட் ஆகத்தான் செய்யும். ஆறு மணிக்குள்ள வேலை முடிச்சுட்டு வீட்டுக்கு போறதுன்னா, முடிஞ்சுடும்...அதான் ரகசியம்”

“பிரமாதம்டா....ஒரு டவுட்டு. இப்படி உடனே வந்த நீ, செஞ்சுகிட்டு இருந்த வேலையை பாதிலதானே விட்டுட்டு வந்திருக்கனும்?”

“பாதி வேலை செய்ய என் பேரு என்ன திருப்பதியா.....இல்ல நான் கோவில்பட்டி வேட்பாளரா?”

“என்னடா அரசியலும் பேசுவியா?”
“அதில்லை.....சமீபத்திய நிகழ்வுகளை நீ தெரிஞ்சு வச்சிறிக்க்யான்னு பார்த்தேன். அதுக்கும் டைம் வேணும்ல? இந்த வேலையை முடிக்கிறதுன்னு ஒரு ஐடியா வேணும். குறிப்பிட்ட நேரத்துக்குள்ள எப்படி முடிக்கிறதுன்ன தனியா ஒரு ஐடியா வேணும்.அப்போ எவ்ளோ பிரேக் வேணா விடலாம் இல்ல....இந்த நிகழ்ச்சியை உங்களுக்கு வழங்குபவர்கள்னு, ஒரு கொட்டேசனோட?”

“ஹாஹ்ஹாஹ்ஹா......சூப்பர்டா. இந்தக்கட்டுரையும் அப்பிடித்தான் பிச்சி பிச்சி எழுதினியா”

“இல்ல......தீம் வரும்வரை மனசுக்குள்ளயே எழுதிட்டிருப்பேன். போஸ்டிங் பன்ணிடனும் எங்கிர எண்ணம் வந்ததும் எழுதிடுவேன்.


சகலகலா டாக்டர்....

Lady : மே கமின் டாக்டர்
Dr : வந்துட்டீங்களே உட்காருங்க!
Lady : தேங்க் யூ!
Dr : சொல்லுங்க! Lady : என்னது?
Dr : என்ன பிரச்னைன்னு சொல்ல சொன்னேன்!
Lady : ! பையனுக்கு ஒடம்பு சரியில்லை!
Dr: பேர் என்னம்மா? மஞ்சுளா!
Dr : என்னது ஆம்பளப் பிள்ளைக்கு மஞ்சுளான்னு பேர் வெச்சிருக்கீங்க?
Lady : டாக்டர் அது என் பேரு!
Dr : பையன் பேர சொல்லுங்கம்மா!
Lady : குஞ்சு!
Dr: மொத்தமே அதுதான் பேரா?
Lady : இல்லை. அது நாங்க வீட்டுல கூப்பிடுற பேர்!
Dr : படுத்தாதீங்கம்மா! பையனுக்கு என்ன?
Lady : லூஸ் மோஷன்!
Dr : எப்படிப் போறான்?
Lady : மஞ்சளா!
Dr : அதான் மொதல்லயே சொல்லிட்டீங்களே பையனப் பத்தி சொல்லுங்கம்மா! பையன் எப்படி வெளியே போறான்னு கேட்டேன்!
lady : அது, கதவத் தொறந்து வெச்சா போதும் டாக்டர், உடனே ஓடிப் போயிடுவான்!
Dr : அம்மா நீங்க எப்போவுமே இப்படித்தானா!
Lady : இல்ல டாக்டர், சுடிதாரும் போடுவேன்! இன்னைக்கு சாரி கட்டிருக்கேன்!
Dr : கடவுளே! அம்மா, பையன் ஆய், ஆய்... அது எந்தக் கலர்ல போறான்னு கேட்டேன்! புரிஞ்சுதா!
Lady : அதுதான் சொன்னேனே, மஞ்சளா!
Dr : ஐயோ, அது உங்க பேருன்னு சொன்னீங்க?
Lady : இல்ல டாக்டர், என் பேரு இல்ல, இவன் மஞ்சளாப் போறான்னு சொன்னேன்!
Dr : ! சாரி! சாப்ட்டானா?
Lady : இல்ல டாக்டர், நல்லவேளை, அதுக்குள்ளே கையைக் கழுவி விட்டுட்டேன்!
Dr : அம்மா, நான் அதக் கேட்கலம்மா! இப்படிப் படுத்தறீங்களே!
Dr : உங்க வீட்டுல வேற யாரும் இல்லையா?
Lady : இல்லைங்க அவரு துபாய் போய் அஞ்சு வருஷம் ஆச்சு!
Dr: என்னம்மா இது பையனுக்கு ரெண்டு வயசு! அவர் ஊருக்குப் போய் அஞ்சு வருஷம்! எப்படி இது? ஸ்கைப்லயேவா !
lady : சீ! அவர் நடுவுல ஒரு ரெண்டுநாள் வந்திருந்தார்! ஒரு பிரச்னைக்கு!
Dr : வந்தபோது பிரச்னை பண்ணிட்டார் போல! சரி, சொல்லுங்க, என்ன பிரச்னை!
Lady : அது ஒரு சொத்துப் பிரச்னை டாக்டர்!
Dr : அதுக்கு நீங்க வக்கீல்கிட்டதானே போகணும்? இங்க ஏன் வந்தீங்க? நான் பையனுக்கு என்ன பிரச்னைன்னு கேட்டேன்! Lady : அதுதான் சொன்னேனே, லூஸ் மோஷன்!
Dr : சாரி!
Lady : அதுதான் சரி பண்ணிடுவீங்களே,அப்புறம் எதுக்கு சாரி?
Dr : ஐயோ ஆண்டவா! பையன் சாப்பிட்டானான்னு கேட்டேன்!
Lady : இல்லை டாக்டர், காலைல ரெண்டு தடவை பால்தான் குடிச்சான்!
Dr : சர்க்கரை எவ்வளவு போட்டீங்க?
Lady : தாய்ப்பாலுக்கு எப்படி சர்க்கரை போடறது டாக்டர்?
Dr : ரெண்டு வயசுப் பையனாச்சே, தாய்ப்பால் இன்னும் கொடுக்கறீங்களா?
Lady : ஆமாம் டாக்டர்! அவன் அவங்க அப்பா மாதிரி!
Dr : என்னம்மா இவ்வளவு பச்சையா ...
Lady :இல்ல டாக்டர், மஞ்சளாப் போறான்!
Dr: அம்மா! நீங்க பச்சையா பேசறீங்கன்னு சொல்லவந்தேன்!
Lady : டாக்டர், நீங்க தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்டீங்க! அவங்க அப்பா அஞ்சு வயசு வரைக்கும் தாய்ப்பால் குடிச்சாறாம். நான் அதைச் சொன்னேன்.
Dr : ம்க்கும் எனக்கு இந்த இன்பர்மேஷன் ரொம்பத் தேவை! பையன் ஆவின் பால் ஏதும் குடிச்சானா?
Lady : இல்லை டாக்டர் நான் ஆரோக்யாதான் வாங்கறேன்.
Dr : முருகா! ஏம்மா இப்படி! உங்க வீட்டுக்காரர் எப்பம்மா வருவார்?
Lady : அவர் இன்னும் அஞ்சு வருஷம் கழிச்சுத்தான் வருவார்!
Dr : ம் ...கொடுத்து வெச்சவன்! சரி, நீங்க என்ன சாப்பிட்டீங்க?
Lady : வர்ற வழியில தலப்பாக்கட்டி பிரியாணி!
Dr : ஏம்மா, பையனுக்கு லூஸ் மோஷன், தாய்ப்பால் வேற கொடுக்குறீங்க, பிரியாணி சாப்பிடலாமா?
Lady : ஏன் டாக்டர், புல்லு சாப்பிடுற மாட்டுப் பாலே தர்றோம்! அது மட்டும் பரவாயில்லையா?
Dr : அம்மா! நான் உங்கள மாதிரி மாட்டையெல்லாம் உட்கார வெச்சு அட்வைஸ் பண்ண முடியாது. புரிஞ்சுதா? சரி, எத்தனை தடவை போனான்?
Lady : எங்க டாக்டர்? Dr : ம்! என் தலை மேல! லூஸ் மோஷன் எத்தனை தடவைம்மா போனான்?
Lady : அப்படிக் கேட்கலாம்ல்ல, என்ன டாக்டரோ! நாலு தடவை!
Dr : தண்ணி மாதிரி போனானா?
Lady : இல்ல டாக்டர், சாம்பார் மாதிரி மஞ்சளா!
Dr : அம்மா, மஞ்சுளா, உங்க சாம்பார் பத்தி நான் கேட்கலம்மா! (சாம்பார் எப்படியிருக்குன்னு கேட்டா என்ன சொல்லுவீங்கன்னு நெனைச்சாலே திக்குங்குது!)
Dr : இதுக்குமேல நீங்க பேசவே வேண்டாம்! இந்த மாத்திரைய மூணு வேலை தண்ணீல கரைச்சுக் குடுங்க! அப்புறம் இந்த பௌடர,
Lady : பூசிவிடவா டாக்டர்?
Dr : ம். ஆமாம், அதுக்கு முன்னால, அந்த எடத்துல fair and lovely கொஞ்சம் பூசிவிடுங்க! சாவடிக்கறீங்களே! நான் என்ன மேக் அப் கிளாசாம்மா நடத்துறேன்? சுடுதண்ணீல கரைச்சுக் குடுங்கம்மா! ரெண்டு நாள்ல மோஷன் நிக்கலைன்னா, வந்து காட்டுங்க!
 Lady : டப்பாவுல போட்டு எடுத்துக்கிட்டுவரவா டாக்டர்?
Dr : அம்மா பரதேவதே,
Lady : என் பேர் மஞ்சுளா டாக்டர்!
Dr : உங்க பையன் குஞ்சக் கொண்டாந்து காமிங்க! புரிஞ்சுதா?
Lady : மோஷன் பின்னாடிதான போகும்,அப்புறம் ஏன் குஞ்ச...?
Dr : அம்மா, உங்க பையன் பேர் அதுதானே! Lady : இல்ல டாக்டர், அது வீட்டுல கூப்பிடுறது! வெளியில ஹரித்திக் ரோஷன்ன்னு கூப்பிடுவோம்!
Dr : நீங்க லூஸ் மோஷன்னே கூப்பிடுங்க! எனக்கென்ன போச்சு!
 Lady : டாக்டர், டயட் சொல்லலியே!
Dr : என்ன எங்கம்மா பேச விட்டே நீ!
Dr : காலைல மூணு இட்லி, மதியம் ஒரு கப் தயிர் சாதம், ராத்திரி ரெண்டு தோசை அல்லது மூணு இட்லி!
Lady : அவன் அவ்வளவு சாப்பிட மாட்டான் டாக்டர்!
Dr : தாயே, அது உங்களுக்கு! ரோஷனுக்கு மோஷன் நிக்கற வரைக்கும்!
 Lady : அப்போ, நைட்டுக்கு வாங்கிட்டு வந்த பார்சல் சிக்கனை என்ன செய்ய?
Dr : வெளியில நர்ஸ் இருக்கும், அதுக்குக் கொடுத்துடுங்க!
Lady : அய்.. ஏன், அவங்க உங்க செட் அப்பா?
Dr : கடவுளே, கிளம்பும்மா ப்ளீஸ்!
Lady : டாக்டர் பீஸ்?
Dr : நர்ஸ்கிட்ட கொடுத்துட்டுப் போம்மா!
Lady : அப்போ செட் அப்புதான்! நான் வரேன் டாக்டர்!
Dr : வராதம்மா! தயவு செஞ்சு அப்படியே போய்டு! (யாருப்பா அங்க.. லைட் லாம் ஆஃப் பண்ணுங்க.. HOSPITAL ஒருவாரம் லீவு..)