Posts

Showing posts from May, 2013

அப்பிச்சி - பார்ட் 2

ஈரோட்டில் இப்போது மாதிரியே, அப்போதும் ஜவுளி சந்தை வாராவாரம் நடக்கும். வசூலுக்கு, கணக்கு முடிக்க என்று சனிக்கிழமைகளில் வாரம் தவறாமல் ஈரோடு வருவார் அப்பிச்சி.
சனிக்கிழமைகளில் ‘கிழமை’ பிடிப்பது அம்மாவின் வழக்கம். மதியம் கொஞ்சம் சாம்பார்,ரசத்தோடு சாப்பாடு நடக்கும். சந்தைக்கு வந்துவிட்டு பொழுதிருந்தால் வீட்டுக்கு வருவார் அப்பிச்சி.
“ஈரோடு போயிட்டு புள்ளைய பாகாம வந்தீங்களாக்கும்?” எனும் அம்மாயினுடைய அவச்சொல்லுக்கு ஆளாகமல் தப்பிக்க ‘ஒரு எட்டு’ வந்துவிட்டுத்தான் போவார். “சனிக்கிழமை மத்தியானம் உங்கொம்மா வைக்கிற சாப்பாட்டுக்கு காக்கா வருதோ இல்லையோ, உங்கொப்பிச்சி கரெக்டா வந்துடரார்டா” என்பார் அப்பா, அம்மா முகம் சின்னதாவதைக் கண்டும் காணாமலும்.
அவருக்கு பெண் எடுத்த வீட்டை நக்கலடிப்பதில் எப்போதுமே அலாதி பிரியம். அப்பிச்சி வந்தால் எப்பவாவதுதான் சாப்பிடுவார். “பொண்ணு கொடுத்த வீட்டுல கை நலைக்கறதாவது?” என்று விட்டு ரொம்ப பிரஷர் கொடுத்தால்தான் கை நனைப்பார். சனிக்கிழமைகளை நாங்கள் ரொம்ப எதிர்பார்ப்பதுண்டு.
வீட்டுக்குஅப்பிச்சிவந்தால் , தன்ஜிப்பாவில்கைவிட்டுகைனிறையசில்லறைக்காசுகளைஎடுத்து,“உங்களுக்குஎதுவேணுமோஎடுத…

மழை போலும் மோகம் !

Image
வெளிச்சக்கணவனைவிட்டுப்பிரிந்த இருட்டு மனைவியின் மோகக் கதறல் !
அனிச்ச மலரினும் மெல்லியலாள், அவளின் மருட்டும் குரலின் சின்னச் சோகம்.
இடியும் மின்னலுமாய் வீட்டின் படியில் தெரியும் வெளிச்சப் புகையினுள் கொஞ்சம் தெரியும் அவளின் கெஞ்சல் சிரிப்பு !

வானத்தை கிழித்த மின்னல் கோடுகளால் மனத்தை கிழிக்கும் வெறித்த பார்வை.
தூரல் என்பதே மழையின் தொடக்கம்தான். சாரல் வரவில்லை- சாமி அதை தரவில்லை..
சிக்கல் சிக்கலாய் சிந்தித்த இரவு இறந்து போய் விடியல் வெளிச்சம்.
விடிந்தபின்னும் மழை மட்டும் வரவே இல்லை.

அப்பிச்சி !

பொதுவாக நம்மை பெத்தவங்களைப் பெத்த மூத்தோரை ‘தாத்தாபட்டி’ என்று குறிப்பிடுகிறோம். அடையாளம் தெரியாத வயாசாளிகளைத்தான் அப்படிச் சொல்லலாம். அம்மாவை பெற்ற தாத்தாவை ‘அப்பிச்சி’ என்று அழைப்பதுதான் எங்கள் (கொங்கு நாட்டு கைக்கோளர்கள்) வழமை. பாட்டியை ‘அம்மாயி’.
அப்பா தாத்தாவுக்கு ‘அப்பாரு’ என்று அழைப்பு மொழி.அவருக்கு ஜோடியாய் ‘ஆயா’. அந்தக் காலம் என்ற மகுடேஷ்வரனின் கவிதை படித்த பின்னர் எனக்கு அந்தக் காலம் ஞாபகம் வந்துவிட்டது.
அப்பிச்சி ஒரு அலாதியான கேரக்டர்.
நல்ல வளர்த்தி. ஆறடிக்கு பக்கமாக இருக்கணும். நாந்தான் முதல் பேரப்பையன். எனது அம்மாதான் முதல் பெண் எங்க அப்பிச்சிக்கு. அப்புறம் பெரிய மாமா.
பின்னர் இன்னொரு சித்தி. அதற்கு பிறகு சின்ன மாமா. அப்புறமாய் சொல்லி வைத்தார்போல நான்கு சித்திகள். மொத்தம் எட்டு உருப்படிகள். பிறந்ததும் இறந்து போனவர்களை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. ஆனால், எட்டுபேரில் இப்போது (2013 ) இரண்டாவது சித்தி இறந்து 10 வருடமும்,சின்ன மாமா இறந்து ஒரு வருடமும் ஆகி விட்டது.
முதல் மாமாவின் கல்யாணத்திலிருந்தே எனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறது.
அப்பிச்சியை பற்றி நினைக்கும் போது, அவரது உயர்ந்த உருவம் ஞாபகம…